Krok za krokiem

 Są takie chwile w życiu, które udaje się przejść jedynie, stawiając krok za krokiem. Zaraz przytoczę wiersz, który napisałam rok temu, a on nadal jest aktualny. 

Kupiłam klapki w kolorze słońca

tak miękko mi się w nich chodzi

jakbym stąpała po leśnym mchu

tak przewiewne i lekkie

jakby nie było miejskiego skwaru

ten prezent na 1. Dzień Lata

przypomniał mi - jak wiele

mam jeszcze do przejścia

przede mną droga

bynajmniej nie usłana różami

jeszcze nieraz się potknę

rozboli mnie głowa

lecz ważne by cały czas iść

z wysoko podniesioną głową

nie zatrzymywać się w drodze

drodze życia...

A celem podróży

jest nic innego

tylko Miłość

gdzieś hen...

Białystok, 21.06.2025 r.

***

Tak, minął już rok, a ja nadal chodzę po domu w moich żółtych klapkach z pianki. Wsuwam w nie swoje bose stopy i czuję ulgę. Zanurzam się w miękkości, a moje nogi odpoczywają. Dlaczego o tym piszę? Bo cenię wygodę i przywiązuję wagę do wspomnień. 

Nie dalej niż wczoraj zmęczyłam się niemożebnie, bo przeszłam pół miasta w poszukiwaniu mojego leku. Pani doktor wspominała, że może być z tym problem. Mimo, że obeszłam wiele aptek, to specyfiku nigdzie nie było. 

Ale się zgrzałam, ale zmęczone miałam stopy. Ale wzięłam głęboki oddech i zadzwoniłam do przychodni. Miła pani recepcjonistka skontaktowała mnie z lekarką i uzgodniłyśmy, że przyjdę tam za dwa tygodnie na wizytę i coś poradzimy.

Uff. Teraz mogłam zdjąć skarpetki i włożyć klapki. Tak ubrana wreszcie napiłam się wody i wyszłam z książką na balkon. Co to był za dzień. Postanowiłam być dla siebie dobra. A nic tak nie relaksuje jak odgłosy ptaków i wiatr owiewający bose stopy. Uniosłam je wysoko i odpłynęłam.

***

A dzisiaj jest już spokojniej. Choć nogi nadal bolą. Jednak dzisiaj już jestem mądrzejsza. Jak to się mówi, że ranek jest mądrzejszy od wieczora. Ubrałam się przewiewnie i w czapce z daszkiem udałam się po zakupy do ulubionej galerii handlowej. Trochę się zachmurzyło i pewnie wieczorem spadnie deszcz. Lecz czymże on jest w porównaniu z suszą, która panuje.

Teraz zagłębiam się w lekturze lekkiej i przyjemnej. Piszę Ci o tym, bo Ty na pewno ogrzałbyś moje obolałe stopy swoimi ustami. Ty czynisz cuda. Wiesz Zenku, że teraz patrzę na nie w odmienny sposób - jako atrybut mojej kobiecości. 

Czuję się kochana i doceniona za to, że po prostu jestem, nie robiąc nic szczególnego. A kiedy patrzę na swoje zdjęcia z łąki, czuję dumę i radość. Że ciągle Ci się podobam. Kocham Cię.

Twój skarb największy. Ja. 

Białystok, 02.06.2026 r.

***

Dzisiaj znów odwiedziłam bibliotekę, bo lubię szybko oddawać przeczytane książki - może ktoś na nie czeka? Niedługo obchodzimy rok naszego purpurowego zmierzchu, a ja wciąż czuję ekscytację pisząc. I mam wrażenie, że ten napompowany balonik szczęścia nadal unosi mnie wysoko. Dziękuję Ci za tę cichą obecność w moim życiu. Bo życie to tylko chwile...

***

Ja... czuła, delikatna, łagodna, kochająca

doprowadzająca wszystkie sprawy do końca.

Miłość jest moją siłą i motorem działania

dziś wiem, że tej nocy już nie będzie spania.

Przeganiam smutek, odczuwam pragnienie

by móc Cię dotknąć to moje ciche marzenie.

Spacerować po łące w noc księżycową

podzielić się doświadczeniem ze sobą.

Nad nami ścieli się aksamit nieba

i... nic więcej nam nie potrzeba.

Z czuwającą sową na krajobrazu szczycie

ot, zdarzyło nam się przyśnić życie...

Białystok, 02.06.2026 r.

godz. 23:20

***

I to już koniec opowieści. Przytoczę jeszcze słowa Agnieszki Olejnik: ,,Ludzie powinni najpierw wiedzieć o sobie wszystko, a dopiero potem tak bardzo się pokochać. W życiu jest czasami na odwrót". 

A wieczorem sięgnęłam po fryzjerskie nożyczki i skróciłam włosy o kilka cm. Teraz mam lekką i łatwą do ułożenie fryzurę, z delikatnie krótszym tyłem i dłuższymi bokami - taką, jaką lubię najbardziej. Czuję dumę. Dałam radę. Czasami najlepsze pomysły wykluwają się w samotności, a potem... chcesz się nimi dzielić z innymi. Jesteśmy u progu lata. Czyż to nie cudowne? Wiatr wygania mnie z domu, a stopy prowadzą w tylko mi znane miejsca. A czasem zaszywam się pod kocem z książką i to też jest dobre.