Ten blask, który inni we mnie dostrzegają

 NOC

Przez palce patrzę na świat

Nieruchomieję w zachwycie

Zawieszona między nocą

A przepastną przestrzenią dnia

Od ponad czterech dekad

Patrzę na ten krajobraz

Co jest mi bliskie

Jest tak daleko

Pragnę uchwycić Twą dłoń

I położyć na sercu

Wszystko czego potrzebuję

Mieszka w słowach

W naszych rozmowach

I nad srebrną rzeką

Zapomnienia

29.07.2025 r.

***

DZIEŃ

Czuję się taka kochana. Piękna i zrozumiana. Wysłuchana do końca z uwagą. On jest taki na mnie uważny i wysoce wrażliwy. Wiem, że marzy, aby być ze mną; by owiewał nas ten sam wiatr, a powietrze pachniało tą samą słodyczą. Te same słonko zaglądało nam w twarz. By jego szare oczy kąpały się w moich zielonych. Byśmy stali nad tą samą rzeką zapomnienia...

30.07.2025 r.